Maksiler Sıkışıklıklar Servikal Omurga Biçimindeki Değişiklikler ile İlgili Olabilir

Genel Bilgiler: Maksiler transvers eksikliklerin düzeltilmesi, iyi bir oklüzyon elde etmenin ötesinde yararlar sağlayabilmektedir.

İncelenen Makale: Di Vecce L, Faleri G, et al. Does a Transverse Maxillary Deficit Affect the Cervical Vertebrae? A Pilot Study. Am J Orthod Dentofacial Orthop 2010; 137 (April): 515-519.
Geçmiş Deneyimler: Maksiler transvers sıkışıklıkların düzeltilmesi ortodontistlerin yaptığı en yaygın tedavilerden bir tanesidir. Maksiler transvers eksikliklerinin servikal omurga üzerinde abnormal bir etkiye sahip olması gerçekten olası mıdır?
Amaç: Transvers maksiler sıkışıklıklara sahip hastalarda servikal omurganın biçimini ve yapısını analiz etmek.
Katılımcılar: Transvers maksiler sıkışıklıkları düzeltmek amacıyla, çalışma grubu olarak palatal açılım geçirmiş 40 hasta belirlendi ve bu örnekler yine 40 kişiden oluşan ve transvers maksiler  sıkışıklığa sahip olmayan bir grup ile karşılaştırıldı.
Metot: Her iki grup içerisindeki hastaların servikal biçim ve yapıları üzerinde değerlendirme yapmak için yanal sefalometrik radyografiler kullanıldı. Fizyolojik olarak omurlara ait gelişim ile ilişkili olmaksızın omurlarla ilgili içbükey yüzey kenarları, omurların normal hal veya şekillerinin dışında olması şeklinde sınıflandırıldı. Her iki gruptaki bu anomaliler istatistiksel olarak karşılaştırıldı.
Sonuçlar: Kontrol grubu ile karşılaştırıldığında maksiler sıkışıklığa sahip hastalardan oluşan çalışma grubunun istatistiksel olarak daha yüksek bir yüzdede omurlara ilişkin defektlere sahip olduğu görüldü. Çalışma grubunda karşılaşılan en yaygın defekt olarak omurlara ait bölümün anterosuperior açının yuvarlak hale gelmesi olduğu saptandı. Çalışma grubu içerisinde defektlerin büyük kısmı C4 ya da C5 içinde olduğu görüldü.
Araştırmacının Yorumları: Kabul etmeliyim ki bu araştırmanın sonuçları beni gerçekten şaşırttı. Başın duruş pozisyonunda ve ağzın soluk almasındaki değişikliklerin kranio-servikal açılar üzerinde etkilerinin olduğu daha önce gösterilmişti. Ancak şunu vurgulamak istiyorum ki, bu bir pilot çalışmaydı ve çalışma grubunda sadece 40 hasta bulunmaktaydı. Eğer bu sonuçlar daha geniş bir çalışma ile desteklenirse, çalışma grubu için uzun dönemde nasıl ilave değişikliklerin meydana gelebileceği konusunda çok ilginç sonuçlar ile karşılaşılabilir.
Araştırmacı: John S. Casko, DDS, MS, PhD
EMail: lucadivece@hotmail.it

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2008 DisHekimi.com, Tüm Hakları Saklıdır.
                  
dishekimi.com'un içeriği, kullancı bilgilendirmeye yönelik hazırlanmıştır. Sitede yer alan bilgiler, hiçbir zaman bir hekim tedavisinin ya da konsültasyonunun yerini alamaz.
Bu kaynaktan yola çıkarak, ilaç tedavisine başlanması ya da mevcut ilaç tedavisinin değiştirilmesi kesinlikte tavsiye edilmez. dishekimi.com'un içeriği, asla kişisel teşhis ya da tedavi yönteminin seçimi için değerlendirilmemelidir.