Bitmiş Kompozit Restorasyonlarının Kalitesi

Sistemin çeşidi kaliteyi etkiler

Genel Bilgiler: Bitmiş kompozitler için alüminyum oksit diskler, en iyi sistem olabilir. İncelenen Makale: Botta AC, Duarte S Jr, et al. Surface Roughness of Enamel and Four Resin Composites. Am J Dent 2009; 22 (5): 252–254. 

Geçmiş Deneyimler: Bitmiş reçine kompozit yüzeylerin kalitesi, hem estetik açıdan hem de restorasyonun ömrü açısından çok önemlidir. Düzeltme ve cilalama, mevcut pek çok alet ve araçla başarılı şekilde yapılabilir.

Hedef: Farklı cilalama teknikleri kullanılarak 4 farklı kompozitin pürüzlülüğünü göstermek ve kompozitin yüzey pürüzünü sağlam diş minesinin yüzeyiyle karşılaştırmak. Metotlar: 4 adet çekilmiş, üst çeneye ilişkin merkez kesici diş seçildi ve yüzey pürüzleri analiz edildi. Bozulmamış diş yüzeyleri karşılaştırmada kontrol grubu olarak kullanıldı. Seçilen kompozitler Filtex Supreme XT (nano dolgulu), Point 4 (mikro hibrit), Tetric Ceram (hibrit) ve Durafill VS (mikro dolgulu) idi. Altmış dört adet kompozit numunesi, Mylar matris çubuğu kullanılarak yumuşak standart bir yüzey oluşturmak için cam levha kullanılarak hazırlandı. 4 adet cilalama tekniği kullanıldı. İlki sadece Mylar matris çubuğu, ikincisi kalınlığı 130 µm’den 3 µm’ye düşürülmüş alüminyum oksit diskleri, üçüncüsü 2–4 µm abrasif keçe disk ve elmas pasta, sonuncusu ise alüminyum oksit disk, keçe disk ve elmas pasta idi. Aşamalar arasındaki birikmiş tortuları temizlemek için numuneler yıkanıp hava ile kurutuldu. Cilalamanın ardından, hazırlanan numuneler 24 saatlik süreçte 37°C’de saf suda bekletildi. Ortalama yüzey pürüzlülüğü atomik kuvvet mikroskobu ile değerlendirildi. Sonuçlar: Testte meydana çıkan belirgin istatistiksel farklılıklar, kompozitin özelliğine ve cilalamanın tekniğine bağlı olarak oluştu. Fakat polyester matris ile oluşturulan yüzeyler 4 kompozit çeşidi arasında aynı denebilecek seviyedeydi. Esasen bu yüzeyler üretimde, insan diş yüzeyine göre daha yumuşak bir hal aldı. Elmas pastalı keçe diskleri takip eden alüminyum oksit diskler ile sadece mikro dolgulu kompozitlerde, bozulmamış yüzeye benzer yüzeyler elde edildi. Diş minesine kıyasla alüminyum oksit diskler kabul edilebilir yüzeyler oluşturdu. Elmas pastalı keçe diskler alüminyum oksit diskler için sadece nano dolgulu kompozitler ile uygun hale gelir. Test edilen pek çok kompozit için, alüminyum oksit diskler ile diş minesi yüzeyinin pürüzlüğüne benzer yüzeyler elde edildi.

Sonuç: Alüminyum oksit disklerin mevcut kombinasyonları ya da elmas pastalı keçe diskler, sadece bazı spesifik kompozitler için kabul edilebilir değerdedir.

Araştırmacının Yorumları: Bu çalışma diğer çalışmalarla kombine edilebilecek pek çok sorunun cevabını içinde barındırmaktadır. Kompozit çeşidinin ana etken olup olmadığını ve spesifik bir marka kompozitin bir faktör olmadığını göstermek için diğer markalar ile de yapılmış iyi bir karşılaştırma gerekir. Bu çalışma, cilalama pastalarının cila aracı olarak mükemmel sonuçlar ortaya çıkarmadığını göstermiştir. Çalışma, çeşitli yıpratıcı emprenye edilmiş kauçuğun, verimliliği nasıl etkilediği konusunu kapsamamaktadır. Ayrıca, deneyi yapan kişinin, çalışmayı genişletmek için bitirme sistemlerini ve diğer kompozit markalarını da çalışmaya dâhil etmesi gerektiğini düşünüyorum.

İnceleyen: Thomas G. Berry, DDS, MA E-Mail: sillas.durate@case.edu

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2008 DisHekimi.com, Tüm Hakları Saklıdır.
                  
dishekimi.com'un içeriği, kullancı bilgilendirmeye yönelik hazırlanmıştır. Sitede yer alan bilgiler, hiçbir zaman bir hekim tedavisinin ya da konsültasyonunun yerini alamaz.
Bu kaynaktan yola çıkarak, ilaç tedavisine başlanması ya da mevcut ilaç tedavisinin değiştirilmesi kesinlikte tavsiye edilmez. dishekimi.com'un içeriği, asla kişisel teşhis ya da tedavi yönteminin seçimi için değerlendirilmemelidir.