Maruz Kaldığı Işığı Emen Yapıştırıcılar - Gerekli Olmayan Restorasyon Yenilemeleri

Genel Bilgiler: Restorasyonların etrafında yapıştırıcının yoğunlaşmasından dolayı meydana gelen havuzun etrafındaki maruz kaldığı ışığı emen bölgeler gerekli olmayan yenilemelere ihtiyaç duyulmasına neden olabilir.

İncelenen Makale: Pamir T, Kaya AD, et al. The Influence of Bonding Agents on the Decision to Replace Composite Restorations. Oper Dent 2010; 35 (September-October): 572-578.

Hedef: Eski kompozit restorasyonlarını yenileme ya da olduğu haliyle bırakma kararı verirken çeşitli dentin/mine yapıştırıcılarının radyografik görünüm karakteristiğinin etkilerini incelemek.

Metotlar: Standart sınıf II preperatları 40 adet çekilmiş insan azı dişinde hazırlandı. Numuneler 10’ar adet diş kapsayan 4 gruba bölündü. İlk 3 gruptaki preperatlar yapıştırıcılar olan Clearfil SE Bond, PQ1 ya da Adper Single Bond ile restore edildi. Dördüncü grupta ise hiçbir yapıştırıcı kullanılmadan restorasyon işlemi yapıldı. Tüm dişlere inkremental yerleştirme yöntemiyle Filtek P60 sıkıştırılmış kompozit restorasyonu uygulandı. Restorasyonlar yerleştirildikten sonra kökler parçalara ayrıldı ve kronlar epoksi resinin içerisine yerleştirildi. Çifte şarj cihaz sistemi kullanılarak numunelere ait dijital radyografikler elde edildi. Bilgisayar ortamına aktarılan dijital görüntüler 2 radyolog ve 2 restorasyon uzmanı hekim tarafından değerlendirildi. Değerlendirme esnasında restorasyonun yenilenmesinin gerekli olup olmadığı sorusuna cevap arandı. Ardından, numuneler parçalara ayrıldı ve numunelerdeki boşluklar ve yapıştırıcı havuzları incelendi. Eğer yapıştırıcı havuzu mevcut ise, havuz mikroskop görüntü analizörü ile ölçüldü.

Sonuçlar: Restorasyonun yenilenmesi kararı göz önünde bulundurularak kontrol grubundaki evet/hayır oranı 16/84, PQ1 grubu için 12.5/87.5, Single Bond grubu için 60/40 ve Clearfil SE Bond grubu içinse 85/15 olarak tespit edildi. Kontrol grubu numunelerinin tamamında boşluklar görüldü. Yapıştırıcı kullanılan gruplar için, Clearfil numunelerinin %40’ında, PQ1 numunelerinin %20’sinde ve Single Bond numunelerinin ise hiç birinde boşluk gözlemlendi. Yapıştırıcı kalınlığı Clearfil için 231 µm, PQ1 için 215 µm ve Single Bond içinse 74 µm olarak ölçüldü. Sonuçlar: Restorasyonların etrafında yapıştırıcının yoğunlaşmasından dolayı meydana gelen havuzun etrafındaki maruz kaldığı ışığı emen bölgeler gerekli olmayan yenilemelere ihtiyaç duyulmasına neden olabilir.

Araştırmacının Yorumları: Daha önceleri de belirttiğim üzere bu çalışma konusu öncelerden tartışılan bir konudur çünkü araştırmacılar radyografik olarak inceledikleri restorasyonların hiç birinin tekrarlayan çürüğü olmadığını bilmek zorundadır. Yani, numunelerin yüzde kaçına restorasyon yapılması gerektiği önerisi yapıldığı tam olarak bilinmemektedir. Bunlara rağmen çalışmayı enteresan bulmaktayım çünkü bu çalışma zaten görülen bir problemi konu almaktadır (sınıf II kompozitlerde diş eti kısmında maruz kaldığı ışığı emen çizgi ya da bölge) ve bunun çürük mü yoksa bağlantı aracımı olduğunu net olarak söyleyememekteyim. Bu çalışma daha önceden de bilinen radyopak bağlanma araçlarının farklılaşmasının daha kolay olduğu bilgisini kabul etmektedir.

İnceleyen: Edward J. Swift, Jr, DMD, MS

E-Mail: tijenpamir@yahoo.com

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
2008 DisHekimi.com, Tüm Hakları Saklıdır.
                  
dishekimi.com'un içeriği, kullancı bilgilendirmeye yönelik hazırlanmıştır. Sitede yer alan bilgiler, hiçbir zaman bir hekim tedavisinin ya da konsültasyonunun yerini alamaz.
Bu kaynaktan yola çıkarak, ilaç tedavisine başlanması ya da mevcut ilaç tedavisinin değiştirilmesi kesinlikte tavsiye edilmez. dishekimi.com'un içeriği, asla kişisel teşhis ya da tedavi yönteminin seçimi için değerlendirilmemelidir.